تاریچه عکاسی در ایران زمین

شروع عکاسی و رایج شدن آن در ایران ، سه سال دیر تر از ظهور عکاسی در فرانسه است  . ظهور عکاسی رو کاغذ حساس به سال 1983 بر می گرد و بعد از آن در سال 1841 شیشه های به وجود آمده به شکل پلاک که بعد از سه سال روانه ی بازار شد و در همان دوره زمانی به عنوان هدیه به شاه ایران زمین رسید و بعد از آن به دستور محمد شاه قاچار دستگاه های که به تازگی توسط داگر نوتیپ اختراع شده بود از کشور روسیه وارد ایران شد( دوربین هدیه امپراطور روسیه به ایران بود) برای آموزش عکاسی نیز  دیپلماتی روسی به ایران آمد  با همراهی وی در نیمه دوم ماه دسامبر 1842 اولین عکس در ایران گرفته شد.

از افرادی که از روش داگر عکاسی می توان شاهزاده ملک قاسم میزا را نام برد و اولین فردی که از او عکاسی شد اعتماد السطنه در دوره ی ولیعهدی ناصر الدین میراز در تبریز بود. 

اوایل ظهور عکاسی در کشورمان  اروپایی های که در مراکز دولتی مشغول به کار بودن  به فعالیت در زمینه عکاسی پرداختند که اغلب این افراد حکیم های رشته های چون پزشکی نظامی مهندسین و مترجمین بودن که به اتمام این روند معیت امیر کبیر در سال 1850 سامان دهی و پایه گذاری شد  در همان دوران نیز عکاسانی از ایرن دست به کار شدن و به عکاسی از زندگی مردم پرداختند که پر کار ترین این عکاسان آقا رضا عکاس باشی بود که در سفرهای و مراسم های مختلف همراه ناصرالدین شاه بود و ثبت واقع می کرد.

ارسال نظر و نظرات ثبت شده
نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :