زندگینامه عباس عطار

«عباس عطار»، متولد ۱۳۲۳ در «خاش» از توابع استان سیستان و بلوچستان است. وی پس از گذراندن تحصیلات معمول خود در ایران، برای ادامه تحصیل به انگلستان رفته و در رشته مطبوعات و ارتباطات فارغ‌التحصیل می‌شود. از ۲۶ سالگی عکاسی حرفه‌ای می‌کند، بطوریکه عکس‌های او در نشریات معتبر جهان منتشر می‌شوند. عباس، از سال ۱۹۸۱ به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمده و پس از آن با حضور در جنگ‌ها و مناطق بحران زده مختلف جهان، به عکاسی می‌پردازد.

از جمله پروژ‌های معروف او «بیافرا» در آفریقا، «ویتنام»، «مکزیک»، «بنگلادش»، «ایران» در سالهای بروز انقلاب اسلامی، و همچنین کشورهای اسلامی و خاورمیانه است. وقتی شما عکاس آماتوری هستید، یا نه عکاسی حرفه‌ای هستید اما مخاطبان محدودی دارید، هیچ‌گاه تحت اتهام داشتن گرایشات سیاسی و اعتقادی قرار نخواهید گرفت. اما عباس عطار، به دلیل شهرت فراوان و همچنین توانمندی ویژه‌اش در عکاسی، همیشه آثارش زیر ذره‌بین بوده‌اند. عکس‌های وی از کشورهای مسلمان، بازخورد ویژه‌ای در کشورمان داشتند.شهرت عباس عطار به حدی است که امروز در دنیا با نام کوچکش شناخته می‌شود. کافی است نام او را در گوگل جست‌ و جو کنید.

آنجا است که می‌بینید «Abbas» نامی است که او با آن شناخته می‌شود. وی پس از موفقیت‌های فراوان عکس‌هایش، از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، به عنوان رئیس دوره‌ای مگنوم انتخاب شد. افتخاری که تنها نصیب معدودی از افراد شده است که در میان آنان نام بزرگان تاریخ عکاسی مشاهده می‌شود.

از بهترین عکس های عباس می توان به موارد زیر اشاره کرد 

-سرهنگ مالان، مدیر دانشکده پلیس سیاه‌پوستان، به همراه دانشجویان خود. هامانسکرال، آفریقای جنوبی، ۱۹۷۸.

-به دلیل کمبود جا در مدارس اهدایی ژاپن در روستا، کلاس‌ها در فضای باز برگزار می‌شود. تارا خیل، افغانستان.

-خانواده در حال سوگواری برای پسری است که در تصادف کشته شده‌است. کریل، چیهواهوا، مکزیک، ۱۹۸۵.

-معبد می-جی شینتو. یک زوج، با پوشش سنتی، در حال گرفتن عکس قبل از مراسم ازدواجشان هستند. توکیو، ژاپن.

-کودکان ادای عکاس را در‌می‌آورند. باکوجیکورونه، مالی، ۱۹۹۴.

-زنی که در بمب‌گذاری ارتش آزاد ایرلند در مرکز شهر آسیب دیده، تحت کمک‌های اولیه قرار گرفته است. بلفاست، ایرلند شمالی.

-ازدواج غیابی: نامزد این زن به آلمان مهاجرت کرده است و تنها عکس او در این مراسم حضور دارد. کابل، افغانستان، ۱۹۹۲.

-یک زن پناهنده ایبویی به همراه فرزند خود در بازار. هر دوی آنها از سوء تغذیه رنج می‌برند. نیجریه، بیافرا، ۱۹۷۰.

-یک ماهیگیر، در غروب، بر روی قایق خود بر روی رود نیجر. باماکو، مالی، ۱۹۹۴.

-دانشجویان دانشگاه الاظهر، در حال گوش کردن به خطبه‌های نماز جمعه، در سالنی که به همین مناسبت به عنوان مسجد از آن استفاده می‌شود، هستند. جاکارتا، اندونزی، ۱۹۸۹.

-موسم حج. نماز مغرب درحال برگزاری در اطراف کعبه و بیرون از مسجدالحرام. با وجود بزرگی، این مسجد برای جا دادن همه نمازگزاران بسیار کوچک است. مکه، عربستان سعودی.

-شاهین ۲۰ ساله، در حیاط خانه خود در حال استحمام است. او هر دو پای خود را در بمب‌گذاری‌های سه سینما که در سال ۲۰۰۲ و توسط جهادگران انجام شده از دست داده است. مایمسینگ، بنگلادش.

-ساحل‌گردی به شیوه بنگلادشی. یک زن باحجاب و خانواده‌اش از قدم‌زدن در ساحل لذت می‌برند. چیتاگونگ، بنگلادش.

-عاشورا؛ مردم درحال سینه زنی هستند. آنها در سوگواری شهادت امام حسین (ع) خود را گل آلود کرده‌اند. خرم‌ آباد، ایران، ۱۳۸۴.

-سربازان پاکستانی درحال حمل جسد یک سرباز هندی هستند که در جنگ کشته شده‌است. نزدیکی بوریندا، شرق پاکستان، دسامبر ۱۹۷۱.

-فلسطینیان در محل دیوار در حال ساخت حائل کننده مناطق اشغال شده توسط نیروهای نظامی اسرائیل از فلسطین.

-موسم حج. یک حاجی درحال خواندن قرآن در جبل‌الرحمه است، در حالی که دوستش استراحت می‌کند. صحرای عرفات، عربستان سعودی، ۱۹۹۱.

-مردی که در جنگ‌های داخلی مجروح شده، در حال بستن پای مصنوعی است. بیروت، لبنان.

-سر برنزی مجسمه صدام حسین، درحال کشیده شدن در خیابانها، پس از اشغال پایتخت توسط نیرو‌های نظامی آمریکا. بغداد، عراق، ۲۰۰۳.

-یک دانشجوی دختر، با پوشش کامل اسلامی، در حال کار با یک میکروسکوپ در دپارتمان بیولوژی دانشگاه قاهره. قاهره، مصر، ۱۹۸۷.

-محمدرضا پهلوی، در جشن رژه نظامی در ۲۱ آذر، برای پیروزی بر جدایی طلبان آذربایجان. تهران، ایران، ۱۳۵۶.

-انقلابیون به نشانه مخالفت با رژیم درحال سوزاندن عکسی از شاه هستند. تهران، ایران، آذر ۱۳۵۷.

-انقلابیون مسلح، در حمله به مرکز ساواک، پلیس سیاسی بسیار مخوف شاه. فردی مضنون به عضویت در ساواک، در حال انتقال است. تهران، ایران، ۲۲ بهمن ۱۳۵۷.

-شبه نظامیان در فضای بیرونی سفارت آمریکا در تهران. جایی که دیپلمات‌های آمریکایی در ۱۳ آبان ۵۸ به گروگان گرفته شدند. در پس‌زمینه بنری با طرح مجسمه آزادی آمریکا مشاهده می‌شود. تهران، ایران.

-مرد جوان و ۳ دختر باحجاب، ۴ ترک بر روی موتور نشسته‌اند. شهرری، ایران، ۱۳۷۶.

-دختر جوان اسبدوان، در مسابقاتی که به صورت مختلط برگزار شده شرکت کرده است. تهران، ایران، ۱۳۸۴.

-صحنه‌ای خیابانی در اطراف میدان شوش در جنوب پایتخت. تهران، ایران، ۱۳۸۳.

مجموعه  بیست ساله عباس عطار به مدت دو سال، 1978-1980، عباس انقلاب ایران و پیامدهای آن پوشیده شده است

 این عکسا ها به بازگشت خمینی پس از 15 سال در تبعید و به سقوط رژیم شاه در 1979 فوریه 11 می انجامد بین سال های 1357 تا 1359 عکاس جوانی دوربین به دست گرفت و عکس های ماندگاری از لحطات تاریخی انقلاب مردمی ایران به تصویر کشید 

 در عکس های مجموعه بیست ساله عباس عکسی از شاه با لباس نظامی وپرتره ای از خمینی  وجود دارد که این دو نفر مهره های اصلی  انقلاب ایران بوده  ، فریمی از زنی که در پشت مرد های که به تماشای اتفاقی ایستاده اند  ، انقلابیون به نشانه مخالفت با رژیم درحال سوزاندن عکسی از شاه هستند. ، عکسی از دویدن مردان و زنان ،حمل جنازه سوخته توسط مردم ، انقلابیون مسلح، در حمله به مرکز ساواک، پلیس سیاسی بسیار مخوف شاه. فردی مضنون به عضویت در ساواک، در حال انتقال است ،سرد خانه ای پر از جنازه ، زنانی که شیون می کنند ، شبه نظامیان در فضای بیرونی سفارت آمریکا در تهران.

جایی که دیپلمات‌های آمریکایی در ۱۳ آبان ۵۸ به گروگان گرفته شدند ،زنانی که مانند مردان  در حال شلیک با اسحله هستند ، حضور آخوند ها اسلحه بدست پا به پای مردم ، تجمع و تظاهرت مردم و دود های اتش ، تجمع مردم با عکس خمینی ، بازگشت خمینی به ایران ، کشته شد انسان در خیابان ها ، آمدن خمینی به بهشت زهرا ،سخرانی خمینی در بهشت زهرا ،خوشحالی مردم ،حضور ارتش ،سقوط هلی کوپتر در آب و عکس آخر عکس خمینی در میان فشنگ ها .

این مجموعه با  بیست و دو فریم توانسته تمامی اتفاق اجتماعی و سیاسی ایران را در ان سالها به خوبی تصویر کشیده بطوری  هم نسل های من که در آن دوران نبودن اند با خواندن تاریخ آن سالها را بخوانند می توانن با دیدن این بیست و دو فریم به خوبی اتفاقات آن دوران را درک کنند و یکی از جنبه های مثبت این عکس نگاه عکاس به این اتفاقات بوده که کاملا بی طرف بوده که من مخاطب با دیدن این عکس ها فقط گویی فیلمی  مستند بدون هیچ دخل وتصرفی می بینم . دنیای هنر، دنیایی عمیق و تاویل پذیر است. از یک بیت از اشعار حافظ، می‌توان هزار معنی کاملاً متفاوت برداشت کرد؛ «هرکسی از ظن خود شد یار من». عکس‌های عباس نیز از این قاعده مستثناء نیستند. قضاوت درمورد عکس‌های او و مضامینی که او قصد انتقال آنها از طریق عکس‌هایش را داشته کار ساده‌ای نیست.

اما کسانی هم هستند که عکس‌های او را سیاه نمایی جوامع اسلامی و ایران می‌دانند.هرکدام از ما با جهان بینی خود می توانیم با این عکسها روبروی شویم و آن دوران را قضاوت کنیم . قضاوت در مورد مردمی که با خوشحالی به آتش زدن شهر زده اند ،  از دست دادن بردار و خواهر هایمان ،آه ، ناله ، اشک و حتی جو حاکم بر آن دوران  یا قضاوت درمورد ایثار تن ها تن  ،انقلاب شور، دفاع و خوشحالی رسیدن ......

ارسال نظر و نظرات ثبت شده
Melika kiamorad :
1 0
زندگينامه ايشون عالي بود و بسيار مورد توجه قرار گرفت اگه ميشه بيشتر راجب ايشون متن بزارين
روشنک اسلان :
2 0
عالی بود زندگینامه عباس عطار👌👌👌
نام شما :
ایمیل :
تلفن تماس :
متن پیغام :